நிலவைச் சுற்றி வந்த முதல் மூன்று மனிதர்களை பூமிக்குத் திரும்பக் கொண்டு வந்த அப்பல்லோ 8-ஐ ஓட்டுபவர் யார் என்று ஜூனியர் கொலின்ஸ் தன் தந்தை மைக்கேல் கொலின்ஸிடம் கேட்டான். விண்கலத்துடனான தகவல் தொடர்புகளைக் கவனித்து வந்த மைக்கேல் காலின்ஸ் தன் மகனின் கேள்வியை குழுவினரில் ஒருவரான பில் ஆண்டர்ஸிடம் தெரிவித்தார். ஒரு சிறு அமைதி நிலவியது. பின்னர் ஆண்டர்ஸ் பதிலளித்தார்: “தற்போது ஐசக் நியூட்டன்தான் பெரும்பாலும் விண்கலத்தை ஓட்டுகிறார் என்று நான் நினைக்கிறேன்.” அது சந்திரனின் சுற்றுப்பாதையை விட்டுப் புறப்பட்டதிலிருந்து, டிசம்பர் 27 அன்று திட்டமிடப்பட்டபடி கடலில் விழும் வரை, விழும் பாறையைப் போலவே, விண்கலத்தின் பாதையும் ஏறக்குறைய முழுவதுமாக பொது ஈர்ப்பு விதியால் நிர்ணயிக்கப்பட்டது.

சர் ஐசக் நியூட்டன் விண்வெளிப் பயணங்களூக்காக இதுபோன்ற பல முக்கியமான இயற்பிய்ல் விதிகளை ஆரம்பத்தில் கண்டுபிடித்திருந்தார். ராக்கெட்டுக்கள் விண்ணில் ஏவப்பட்ட தீப்பிழம்புகளுக்குப் பிறகு, அவை தங்கள் பெரும்பாலான நேரத்தை மிதந்தபடியே செலவிடுகின்றன. நாசாவின் ஆர்டெமிஸ் II திட்டத்தின் குழுவினரைக் கொண்ட இன்டெக்ரிட்டி என்ற விண்கலம், தனது பிரதான இயந்திரத்தை இரண்டு முறை மட்டுமே பயன்படுத்தியுள்ளது; ஒருமுறை பூமியைச் சுற்றியுள்ள அதன் சுற்றுப்பாதையை மாற்றுவதற்கும், மற்றொரு முறை அதை விட்டு வெளியேறுவதற்கும். அப்பல்லோ 8 குழுவினர், சந்திரனின் மேற்பரப்பில் மோதாமல் அதன் சுற்றுப்பாதையில் நுழைவதற்காக, தங்கள் பிரதான இயந்திரத்தின் உந்துதலைச் சார்ந்திருந்தனர் (“நான் கழித்த மிக நீண்ட நான்கு நிமிடங்கள்,” என்று விமானி ஜிம் லோவெல் கூறினார்). இன்டெக்ரிட்டியின் குழுவினர், நீண்ட தூரம் மீண்டும் கீழே விழத் தொடங்குவதற்கு முன்பு, தங்களின் நேர்த்தியான எட்டு வடிவப் பாதையில் பயணித்து, சந்திரனைக் கடந்து, இதற்கு முந்தைய எந்த விண்வெளி வீரர்களையும் விட பூமியிலிருந்து வெகு தொலைவிற்குச் சென்றனர்.

இதற்காக, அந்த நான்கு விண்வெளி வீரர்களும் மூன்று அமெரிக்கர்கள், ஒரு கனடியர்—குறிப்பாக பூமியிலிருந்து பார்க்க முடியாத சந்திரனின் பகுதிகளைக் கடந்து சென்றபோது, ​​வேலையில்லாமல் இருந்தார்கள் என்று கூறிவிட முடியாது. பூமியிலிருந்து சந்திரனைக் கண்காணிப்பவர்களுக்கு, மாரே ஓரியண்டேல் என்பது சந்திரனின் விளிம்பில் உள்ள, எளிதில் கண்டுபிடிக்க முடியாத ஒரு மங்கலான புள்ளியாகும். அதற்கு நேர் மேலே கடந்து சென்ற விண்வெளி வீரர்களுக்கு, அது 4 பில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஒரு பெரிய விண்கல் சந்திரனில் மோதிய அதிர்ச்சியால் ஏற்பட்ட பாறைகளின் சிற்றலைகளான, ஒன்றன் பின் ஒன்றாக அமைந்த மலைத்தொடர்களுக்கு மத்தியில் அமைந்திருந்த ஒரு இருண்ட மையப்புள்ளியாகத் தெரிந்தது. விண்வெளி வீரர்களின் அவதானிப்புகளுக்கு வழிகாட்டுவதற்காக உருவாக்கப்பட்ட “இலக்கு நிர்ணயத் திட்டம்”, அதன் விட்டம் என்பது, அவர்கள் பயிற்சி பெற்ற டெக்சாஸின் ஹூஸ்டனில் உள்ள ஜான்சன் விண்வெளி மையத்திற்கும், அவர்கள் புறப்பட்ட புளோரிடாவில் உள்ள கென்னடி விண்வெளி மையத்திற்கும் இடையிலான தூரத்திற்கு ஏறக்குறைய சமம் என்று பயனுள்ள வகையில் குறிப்பிடுகிறது.

சுமார் 100 மீட்டர் குறுக்களவு கொண்ட, விண்வெளியின் மறுபக்கத்தில் உள்ள பியராசோ என்ற பள்ளம் போன்ற, அந்தத் திட்டம் குழுவினரின் கவனத்தை ஈர்த்த மற்ற அம்சங்கள், இதற்கு முன்னர் அறிஞர்களால் மட்டுமே கவனிக்கப்பட்டிருந்தன. விண்கல் மோதல் பள்ளங்களைப் பற்றிய ஆய்வில் நிபுணத்துவம் பெற்ற எலிசபெட்டா பியராசோவின் நினைவாக இதற்குப் பெயரிடப்பட்டது; அதன் புதிய மற்றும் சுவாரஸ்யமான அம்சங்களின் தொலைதூர அளவீடுகள் அவரது சக ஊழியர்கள் மற்றும் வாரிசுகளால் ஆழ்ந்து ஆராயப்பட்டுள்ளன. விண்வெளி வீரர்களின் இந்தச் சுருக்கமான ஆய்வு, பெரிதாக எதையும் சேர்த்திருக்கும் என்று தோன்றவில்லை. “இது ஒரு அற்புதமான பள்ளம், பெட்டியை நினைவுகூர்வது மகிழ்ச்சி அளிக்கிறது,” என்கிறார் ஒரு விஞ்ஞானி.

“ஆனால் ஆர்டிமிஸ் II-இலிருந்து எந்தப் புதிய அறிவியல் முடிவுகளையும் நான் எதிர்பார்க்கவில்லை. ஆனால்” நினைவுகளும், நிலவின் மறுபக்கத்தின் விளிம்பில் புதிதாகவும், இதுவரை பதிவு செய்யப்படாததாகவும் இருந்த ஒரு பள்ளத்தைப் பற்றிய மிகவும் நெகிழ்ச்சியான அவதானிப்புகளுக்கு வழிவகுத்தன. திட்டத் தளபதி ரீட் வைஸ்மேனின் மறைந்த மனைவி கரோல் டெய்லர் வைஸ்மேனின் நினைவாக, அதற்கு அதிகாரப்பூர்வமாக கரோல் என்று பெயரிட குழுவினர் பரிந்துரைக்கின்றனர். ஈர்ப்பு விசை இல்லாத நிலையில் கண்ணீர் எவ்வாறு செயல்படுகிறது என்பது இதன் ஒரு பகுதியாகக் கருதப்படவில்லை.

இக்குழுவினர் தமது ஆராய்ச்சித் திட்டத்தைப் பற்றி பேசவில்லை, ஆனால் தங்களைத் தேர்வு செய்ததன் மூலம்அவர்கள் உலகிற்குத் அவர்கள் தெரிவித்த செய்தி, அவர்கள் உண்மையைக் கண்டுபிடித்துவிட்டார்கள் என்பதைத் தெளிவுபடுத்தியது.

இந்தப் பணி அறிவியலை விட உணர்ச்சிகளின் வழியே அதிகமாக விளைந்துள்ளது. ல்லது, லோவெல்லின் நான்கு நிமிடங்களைக் கருத்தில் கொண்டால், ஆபத்தை விளைவித்துள்ளது என்பது—ஒரு விமர்சனம் அல்ல. 2022-ல் ஆளில்லா ஆர்டெமிஸ் I விண்கலம் பயணித்த பாதையைப் போன்ற ஒரு பாதையில் இன்டெக்ரிட்டியின் பயணம், அறிவியல் ஆச்சரியங்களை வழங்கும் என்று ஒருபோதும் எதிர்பார்க்கப்படவில்லை, மேலும் எந்தவொரு பெரிய தொழில்நுட்ப ஆச்சரியங்களும் மிகவும் விரும்பத்தகாதவையாகவே இருந்திருக்கும். எனவே, குழுவினரின் அனுபவமே முன்னுக்கு வந்துள்ளது. சில சமயங்களில், அவர்களின் பிரமிப்பு, பணிவு மற்றும் அண்டத்துடனான தொடர்பு ஆகியவற்றின் வெளிப்பாடுகள் சற்றே முன்கூட்டியே திட்டமிடப்பட்டதாகத் தோன்றினாலும், அவர்கள் புதிய கண்டுபிடிப்பை அல்ல, மாறாக மறு கண்டுபிடிப்பை சாத்தியமாக்கியுள்ளனர்: பூமியில் உள்ள கோடிக்கணக்கான மக்களுக்கு, இதுபோன்ற விஷயங்கள் இன்றும் அவர்களை நெகிழச் செய்து, ஊக்கமளிக்கும் என்பதை நினைவூட்டியுள்ளனர்.

சந்திரன் தன் நினைவை இழந்துவிட்டது.. ஏன் இவ்வாறு சற்று ஏளனமாக சொல்லப் படுகின்றது என்றால் இன்று பூமி மற்றும் சந்திரனின் எந்தப் படமும் ஆன்-டர்ஸின் “பூமி உதயம்” என்ற படத்தை விஞ்ச முடியாது; ஒரு சின்னமாக மாறுவதற்கு இதற்கு அரை நூற்றாண்டு காலம் இருந்திருக்கிறது (அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்பப் பகுதியைப் பார்க்கவும்). ஆனால், “பூமி உதயம்” என்பதன் முக்கியத்துவம், கேமரா கண்ட காட்சியாக மட்டும் இருந்ததில்லை. அது கேமராவுக்குப் பின்னால் இருந்த ஒருவரின் இருப்பே ஆகும்,

அத்தகைய ஒரு நிகழ்வைக் காணும் நிலையில் இருந்த ஒருவர். இன்று வாழும் பெரும்பாலான மக்களுக்கு, அப்படிப்பட்ட ஒரு இருப்பு இருந்ததில்லை. அதை மீட்டெடுப்பதன் மூலம் ஆர்டெமிஸ் II தூண்டும் உணர்வுகள், முன்பே உணரப்பட்டிருந்தாலும், அந்த மக்களுக்குக் குறைவான உண்மையானவை அல்ல.

மீண்டும் வளிமண்டலத்திற்குள் நுழையும்போது, ​​’இன்டெக்ரிட்டி’ அதன் பெயருக்கு ஏற்றவாறு செயல்படுவதில் படுதோல்வி அடையாத வரையில், இந்த உணர்ச்சிப்பூர்வமான உறுதிப்பாடு இன்னும் சில காலத்திற்கு நீடிக்கும்.

அடுத்த ஆர்டெமிஸ் திட்டத்தில் எலான் மஸ்க் மற்றும் ஸ்பேஸ்எக்ஸ் ஆற்றவிருக்கும் பங்கு, அந்தச் சூழலைக் கெடுக்கக்கூடும் – பூமியை ஒரு பொதுவான இல்லமாகக் காட்டும் பிம்பங்களால் தூண்டப்பட்ட பல இலட்சியவாதிகள், அவர் வளர்க்கும் பிரிவினை அரசியலைக் கடுமையாகச் சாடுகின்றனர். ஆனால், அதன்பிறகு விரைவில் நிலவில் தரையிறங்குவோம் என்ற ஆர்டெமிஸ் IV-இன் வாக்குறுதி, அந்த மனநிலையை மீட்டெடுக்க வேண்டும்.

ஆனால், அதன்பிறகு திட்டமிடப்பட்டுள்ள தொடர்ச்சியான திட்டங்களைப் பற்றி என்ன? – ஒரு நிலவுத் தளத்தைக் கட்டி, அதற்குத் தேவையான பொருட்களை வழங்குவதற்காகத் திட்டமிடப்பட்டவை? அவை, அவற்றின் இயல்பிலேயே, மேலும் மேலும் வழக்கமானவையாகவே உணரப்படும். அப்பல்லோ 8-இன் முதல் நிலவுப் பயணத்தையும், பின்னர் அதன் முதல் தரையிறக்கத்தையும் வரவேற்ற பேரானந்தம், வியட்நாம் போர், எண்ணெய் நெருக்கடிகள், வாட்டர்கேட் ஊழல் மற்றும் பலவற்றால் விரைவில் மங்கிப்போனது. அதையும், அது கொண்டுவரும் ஆதரவையும் ஒரு பத்தாண்டு அல்லது அதற்கும் மேலாகத் தக்கவைத்துக் கொள்ள, இம்முறை புதிய கண்டுபிடிப்புகளோ, வாதங்களோ, அல்லது கனவுகளோ தேவைப்படும்; இதற்கு முன் வந்தவற்றின் வெறும் மறு கலவைகள் மட்டும் போதாது. விண்கலங்கள் மிதந்து செல்ல முடியும். விண்வெளித் திட்டங்களால் முடியாது.

More Artemis II news sites –

Space.com news

நன்றி, தகவல் – The Economist